osada

WOLA PIŁSUDSKIEGO

gromada Wola Piłsudskiego, gmina Radziwiłłów, powiat Dubno, woj. wołyńskie
parafia Radziwiłłów


Opracowywane w okolicy:
Krupiec, Pereniatyn, Podzamcze, Komnatka, Kruki, Komarówka,

A B C D E-F G H I J K L-Ł M N O P R S-Ś T U W Z-Ż


Początkowo: OSADA PODZAMCZE.

Projekt WYKAZU GOSPODARSTW, stan w około 1939 r.

1.

BAKUNIAKStanisława z d. Malinowska, wdowa po Janie - kapr., dzieci: Edmund Henryk 1923-2011 w AK ps. "Jeż", Danuta 1925 (*Radziwiłłów).

2.

CICHYWojciech, uł., żona Dorota.

3.

DOBOSZKarol, szer., żona Adela z d. Zduńczuk, dzieci: Henryka Maria 1929, Remigiusz Karol 1932, Kazimierz Marian 1936.

4.

FALKOWSKIDyonizy, kapr.

5.

FERENCAntoni, kapr.

FERENCKazimierz, szer., żona Helena.

6.

GMITERJózef - s. Józefa i Katarzyny, kapr. Józef miał siostrę Mariannę (Woźniakowska, w poz. 24).

7.

JAROSZEWSKISzczepan, wachm, żona Jadwiga.

8.

KOCIUBAWiktor, st.uł.

9.

KOTARSKIAnna z d. Kowalczyk, wdowa po Aleksandrze 1898-1936 (+Rudka - zamordowany) - s. Michała i Michaliny, kapr., dzieci: Marian, Marianna, Michalina 1930 i Adam Mieczysław 1935.

10.

KOWALSKIJakub, uł., żona Julia 2.02.1904 - 23.08.1896 ( Rzeszów-Nottingham) z d. Pater, córka Teofila.

11.

KUBICZKazimierz 1898-1943 - s. Jana, st.uł., żona Maria 1888-1943 z d. Andrusiewicz - c. Michała, dzieci: Zdzisław 1923, Kazimiera 1925, Józef 1927, Adamina 1929; Janusz 1933. Pochodzili z Tarnowa. 10.02.1940 wywiezieni pod Archangielsk, w 1941 po utworzeniu wojsk polskich przewiezieni do Kazachstanu, do Tuitas (Wielbłądzi Kamień). Kazimierz i Zdzisław z armią Andersa trafili do Anglii. Dzieci w 1946 r. repatriowane do Krosna Odrzańskiego.

12.

KULCZYŃSKIMichał, uł., syn Stanisław.

13.

KWAŚNIEWSKIZygmunt.

14.

MALCZEWSKIJan, szer.

15.

MARKOWSKI

Jan, wdowiec po Józefie ~1865-1936 z d. Kluczycka - c. Teodora i Anieli z d. Kuczmajewska, dzieci: Bronisław (poniżej), Tadeusz, Michalina i Jadwiga.

MARKOWSKIBronisław, kapr., żona Maria z d. Ostrowska - c. Edwarda i Malwiny z d. Ansjan, dzieci: Waleria Łucja 1927, Zofia Helena 1936.

16.

MECHPaweł, plut.

17.

MIDURAJózef, chor.

18.

MŁYNARCZYKJan, plut., żona Teofila.

19.

MŁYNARCZYKEdward, sierż..

20.

PATERAndrzej, kapr.

21.

PATYRAStanisław, szer., żona Maria.

22.

WĘDZINAPaweł, plut., rolnik, żona Janina z d. Kołek, dzieci: Mieczysław 1933. V.n.: Wędziuk.

23.

WOJTALStanisław, kapr.

24.

WOŻAKOWSKIAntoni 2.05.1897 - s. Józefa i Marianny, kapr., żona Marianna 27.03.1899 z d. Gmiter - c. Józefa i Katarzyny, dzieci: Anna 19.07.1923, Gertruda 12.03.1930. Dnia 10.02.1940 r. wywiezieni pod Archangielsk. Po wojnie: Antoni, Maria i Gertruda w Polsce, w miejscowości Małochwiej Mały, pow. Krasnystaw. Anna w Anglii (żołnierz armii gen. Andersa).

25.

WRÓBEL

Władysław, wachm., żona Gertruda, dzieci: Henryk, Karolina i Edward.

26.

ZIEMBA

Władysław, kapr., żona Julia z d. Kociuba, dzieci: Feliks Tadeusz 1937. V.n.: Zięba.

27.

ŻEBROWSKIStanisław, st.szer.

28.

ŻUREK

Franciszek 5.08. 1895-7.04.1942 (*Olszanka, pow. Krasnystaw - Guzar, ZSRR) - s. Michała i Agaty z d. Domańska, szer., od 1915 r. członek PSL o ps. "Płomyk", komendant w POW, żona Stanisława +1965 (Niddrie Victoria) z d. Pijewska, 4 córki: Zesłani na Sybir w październiku 1939 r.

29.

RYBICKI

Zygmunt, żona Anna z d. Abajewicz, dzieci: Zygmunt August 1935.

30.

TOMCZAK

Teofil, żona Aniela z d. Smyk, dzieci: Eugenia 1925, Ryszard 1929.

Brak więcej informacji. Proszę Państwa o pomoc w uzupełnianiu wykazu.
Osoby zainteresowane miejscowością / udostępniające informacje:

FORMULARZ zgłoszenia rodziny i uzupełnienia danych

L.p.

Informacje

1.

Tadeusz Sebestiański[listopad 2007] poz. 1-28tsebestianski(a)sympatico.ca

2.

Maria Thiele[kwiecień 2011] uzup. poz. 11. z relacji Janusz Kubicza.rodzinakubicz(a)gmail.com

3.

Czesław Kamiński[kwiecień 2012] uzup. poz. 1 na podst. strony www oraz wikipedii.czkamyk(a)op.pl

4.

Danuta Wojtowicz[od kwiecień 2013] poz. 29-30, uzup. poz. 1-3, 5, 7,9, 10, 15, 18, 21, 22, 24-26. z ksiąg parafialnych rz-k.wodanka(a)o2.pl

5.

Andrzej Tomczak[sierpień 2014] poz. 30 przeniesiona z wykazu Podzamczaatoo(a)poczta.onet.pl

6.

Kazimierz Wiśniewski[marzec 2016] uzup. poz. 6 i 24.k.wisniew(a)wp.pl

7.

Przemysław Portuś[kwiecień 2016] uzup. poz.28. ze wspomnień o Franciszku Żurku.port14(a)interia.pl

8.

Andrzej Przybyszewski[styczeń 2017] uzup. poz. 10.anprzyb(a)gmail.com

Wybrane fragmenty ze wspomnień o Franciszku Żurku.
W roku 1921 kilkudziesięciu byłych żołnierzy - ochotników z powiatu krasnostawskiego zostało zakwalifikowanych przez władze wojskowe do nadziału bezpłatnymi gospodarstwami rolnymi na Kresach Wschodnich. Wśród tych zakwalifikowanych byli również członkowie pełniący obowiązki w Zarządzie Powiatowym Związku Młodzieży Wiejskiej w Krasnymstawie: Maria Gmitrówna-Wożakowska, Franciszek Patyk, Jan Przysiężniak oraz przewodniczący tego Zarządu - Franciszek Żurek. Ponadto z POW- Kazimierz Ferens, Stanisław Żebrowski i wielu innych. Wiosną 1922 roku Franciszek Żurek opuszcza powiat krasnostawski, osiedlając się, jako osobnik wojskowy, w miejscowości Podzamcze, pow. Dubno. Tu zawarł związek małżeński. Nie zerwał jednak stosunków z rodzinnym powiatem. Interesował się szczególnie rozwojem ruchu młodzieżowego na wsi, będąc częstym gościem na zjazdach powiatowych ZMW i uroczystościach Święta Ludowego (w Gorzkowie i Turobinie - L.C.). Bardzo często odwiedzał go też Antoni Żurek - jeden z rodzonych braci, mieszkający na ojcowiźnie w Krynicy, który trasę Krynica - Podzamcze, długości 200 km zawsze przemierzał pieszo, idąc według mapy (po linii prostej, od miejscowości do miejscowości). Pracując i działając na terenie powiatu Dubno, zorganizował w Podzamczu Związek Strzelecki, którego komendantem został Henryk Nowak - leśniczy lasów doświadczalnych Liceum Krzemienieckiego, a dla młodzieży płci obojga - Zespół Przysposobienia Rolniczego, któremu przewodniczył Bronisław Derewecki. Franciszek Żurek wzorowo gospodarował na roli. Uprawiał dużo pszenicy, koniczyny, buraków cukrowych i pastewnych. Rozwinął hodowlę bydła i chlubił się parą dorodnych koni. Był częstym gościem podpułkownika Jana Kamińskiego z 2. Dywizjonu Artylerii Konnej w Dubnie, od którego 3 sierpnia 1938 r. otrzymał pamiątkową odznakę. Miał wielu przyjaciół i znajomych wśród nauczycieli Państwowej Średniej Szkoły Rolniczej w Białokrynicy – Liceum Krzemienieckiego. Do leśniczego Henryka Nowaka w leśnictwie Białogródka (później Wilija) przyjeżdżał najczęściej w towarzystwie zarządcy lasów państwowych w Krzemieńcu – Franciszka Oraczewskiego, z którym szczerze się przyjaźnił. Sam przecież był synem gajowego, a ponadto potrzebował dużo drewna budulcowego i opałowego. Liczne wycieczki organizowane dla osadników przez Franciszka Żurka (do Beresteczka, Krzemieńca, Poczajowa, Podkamienia, Radziwiłłowa, Zbaraża) oraz szeroki kontakt ze środowiskiem nauki i praktyki rolniczej wpłynęły na jego dobre gospodarowanie. Nie bez znaczenia była również przynależność do Centralnego Towarzystwa Organizacji i Kółek Rolniczych. Żona Franciszka - Stanisława wniosła w posagu do gospodarstwa 7 ha ziemi w tym ponad 1 ha sadu ze szkółką drzew owocowych, które służyły do zajęć praktycznych uczniom Szkoły Rolniczej w Białokrynicy. W niedzielę 17 września 1939 roku niespodziewanie, w godzinach przedpołudniowych, od przestraszonego Kazimierza Ferensa, otrzymaliśmy wiadomość, że na ulice Krzemieńca wjechały sowieckie czołgi i weszła piechota z długimi bagnetami na karabinach. Zbliżając się do Podzamcza, według relacji Antoniego Żurka, oficerowie tłumaczyli miejscowej ludności: teraz lasy i ziemia należą do narodu. W myśl tej zasady, po zajęciu wschodnich rubieży II Rzeczypospolitej, bardzo szybko przystąpiono do dzielenia i rozdawania ukraińskim chłopom ziemi „pomieszczyków”. Tylko K. Ferens, w panice, sam opuścił swoje gospodarstwo i ukrył się u szwagra - leśniczego H. Nowaka. Reszta osadników pozostała na miejscu. Za miesiąc, w niedzielę 22 października odbyły się wybory do Zgromadzeń Ludowych. Ludność polska, która nie wzięła udziału w „wyborach”, stała się szczególnym przedmiotem represyjnych działań beriowskiego aparatu bezpieczeństwa. Zaczęły się aresztowania. Franciszek Żurek, jako 25-hektarowy „pomieszczyk”, za próbę zorganizowania wiecu w dniu „wyborów” został wraz z rodziną aresztowany już w poniedziałek 23 października 1939 r., a następnie wywieziony w głąb Związku Sowieckiego, do obwodu czytyjskiego. Pracował tam ciężko przez dwa lata przy wyrębie lasu nad rzeką Szylką. Na koniec, za prowadzenie notatek - pamiętnika, trafił do więzienia. Zwolniony został dopiero po podpisaniu w Moskwie 4 grudnia 1941 roku deklaracji Stalin - Sikorski. Z trudem przedostał się do armii generała Andersa. Z wycieńczenia zachorował na tyfus i po kilku tygodniach, 7 kwietnia 1942 roku zmarł w miejscowości Guzar na terenie Związku Sowieckiego. Tam też został pochowany w zbiorowej mogile przez żonę i paru najbliższych kolegów, z którymi dzielił ciężki, tułaczy los zesłańca. Z Guzaru - ocalałe rodziny polskie wyjeżdżały do Persji. Stąd przez Irak, Palestynę, Egipt i drogą morską dookoła Afryki dopływały do Anglii, Kanady albo Meksyku. Rodzina Franciszka Żurka opuściła Guzar w dwa tygodnie po jego śmierci, po czym wspomnianą trasą, w połowie września 1942 r. dotarła do Anglii. W cztery lata po wojnie, w grudniu 1949 roku, żona Franciszka - Stanisława Żurek wraz ze swoimi córkami wyjechała do dalekiej Australii. Zamieszkała w Niddrie Victoria

Data powstania strony: listopad 2007 r., ostatnia edycja: styczeń 2017 r.

inne strony O KRESACH